Համոզումի, Յոյսի Եւ Հաւատքի Արդար Պսակումը

ՎԱՀՐԱՄ ԷՄՄԻԵԱՆ

Թերեւս ոմանց համար զարմանալի կը թուի, թէ ինչո՛ւ մայիս 28-ի կողքին կը տօնենք նաեւ սեպտեմբեր 21-ը: Առաջինը Հայաստանի անկախութեան հռչակման տօնն է, իսկ երկրորդը` պարզապէս այդ անկախութեան վերականգնման տօնը, ուստի ինչո՞ւ այս վերջինիս կարեւորութիւն կ՛ընծայենք:

Խորհրդային Միութիւն կոչուած կայսրութեան փլուզումէն ետք անոր բաղադրիչ մասերը մեքենայաբար իրենց անկախութիւնը հռչակեցին: Ի տարբերութիւն խորհրդային շարք մը այլ «հանրապետութեանց» Հայաստան չանկախացաւ, այլ իր անկախութիւնը վերականգնեց, սակայն ոչ ձրիաբար, այլ` Արցախի գոյապայքարի ճամբով եւ  այդ անկախութեան վերականգնման հարկ եղած սուղ գինը վճարելով:

Հայ ժողովուրդին համար սեպտեմբեր 21-ը արժէք մըն է, որովհետեւ անիկա հայ ժողովուրդի 71-ամեայ յոյսին եւ հաւատքին իրականացման մարմնաւորումն է: Հայաստանի վերանկախացման անխուսափելիութեան համոզուած հայ ժողովուրդը 71 տարի շարունակ այդ համոզումով, հաւատքով եւ յոյսով ապրեցաւ, եւ եօթը տասնամեակներ շարունակ այդ երրորդութիւնը եղաւ անոր հաւաքական կեանքի լուսաշող փարոսը: Հայ ժողովուրդը հաւատաց, եւ հայ ժողովուրդի իրերայաջորդ սերունդներուն հաւատքը իրականացաւ. 21 սեպտեմբեր 1991-ին Հայաստանի անկախութեան վերականգնումը հռչակուեցաւ, եւ մենք այսօր այդ աւետիսին 22-ամեակն է, որ կը տօնենք: Երկար ժամանակ սպասեցինք այդ անխուսափելի աւետիսին, ուստի մեր համոզումին, յոյսին եւ հաւատքին յաղթական պսակումը տօնելը մեր արդար իրաւունքն է:

 

 

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )