Մեր Ընթերցողները Կը Գրեն Չ-չ

ԿԱՐԱՊԵՏ ՄՈՒՐԱՏԵԱՆ

Գլխագիր ձեւով օձի է նման
Իսկ մանրագիրով` ժանիք թէ ատամ.
Ան լոկ տառ մը չէ, այլ բովանդակ բառ
Իր մէջ խտացած է ժխտական տարր.
«Ոչ» բառէն սերած, «ոչ» բառի վիժուկ,
Իր մերժողական բնոյթով կտրուկ.
Կը գերեվարէ բայերը` ստրուկ.
Բաւ է, որ կանգնի բայի մը առջեւ,
Ժխտականութեան իր թոյնին ներքեւ
Ան կ՛այլափոխէ բայը իր հիմքէն,
Բայը կը դառնայ ոսոխ ինքնիր դէմ.
Ինչպէս երբ կ՛ըսես` քեզ չսիրեցի,
Սիրոյ տեղ այնտեղ կայ հուրը ոխի,
Եւ ասոր նման շատ ուրիշ բայեր`
Ներել, գործել, տալ…- եւ շատ ուրիշներ –
Որ կը թելադրեն ներողամտութիւն,
Գործունէութիւն թէ զոհողութիւն…,
Անոնք կը փոխուին, «Չ»-ով դաւաճան.
Չներե՛լ` փոխուած` ոխակալութեան,
Չգործել` ուստի ժանգոտ ծուլութեան,
Չտալ` այսինքն վատ ագահութեան…:
Բայց չէ՞ որ թոյնն ալ կ՛ըլլայ օգտակար
Երբ ան գործածուի խիստ խոհեմաբար.
Չարիքը կրնայ դառնալ բարիք,
Օգտագործելով կերպը խելացի.
«Չ»-ն դրէք իր տեղն` ինչպէս չգողնալ,
Չատել, չսպաննել կամ չբարկանալ,
Եւ դեռ չստել, չայրել, չքանդել…,
Տեսէք, որ կրնաք դուք իրագործել
Թշնամոյն զէնքով որքա՜ն հրաշքներ,
Իրեն դէմ, եւ տեղին, զայն գործածելով,
Իսկ իրեն երբեք առիթ չտալով:

Երկրիս մէջ, աւա՜ղ, «Չ»-ն օտարագլուխ,
Չարաշահներու ձեռքին մէջ մի խումբ,
Կը մարէ ի սպառ ժողովուրդին մուխն,
Սրսկելով քէն եւ ատելութիւն:

 

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )