Հայաստան

Սայաթ–Նովային 250-ամեակը

Գրասէր դասախօսներու եւ բանասէր ուսանողներու մասնակցութեամբ արդէն իսկ կը կազմակերպուին երեկոներ` նուիրուած Սայաթ Նովայի ծննդեան 250-ամեակին:

Մեծ բանաստեղծին յոբելեանին առթիւ հաստատուած է մրցանակաբաշխութիւն մը` լաւագոյն քերթուածներուն եւ պատմուածքներուն համար: Յատուկ քննիչ յանձնախումբ մը պիտի որոշէ լաւագոյն գործերը:

Հոկտեմբեր 4-ին, 5-ին եւ 7-ին համալսարանի մեծ սրահին մէջ տեղի պիտի ունենայ հանդիսաւոր նիստ մը, որ Սայաթ Նովայի գործին եւ անձին մասին վերլուծումներ պիտի ընեն աշուղական արուեստին մասնագէտ մտաւորականներ:

Երեւանի Օփերային Բացումը Եւ Յայտագիրը

Սեպտեմբեր 22-ին «Ալմաստ»-ի ներկայացումով բացուեցաւ Երեւանի օփերայի նոր եղանակը:

Այս նոր շրջանի յայտագրին մաս կը կազմեն Այվազեանի «Մորկանի խնամին»` ըստ Ալ. Շիրվանզադէի համանուն վէպին, Ալ. Յարութիւնեանի «Սայաթ Նովա»-ն, Վերտիի «Մաքպէթ»-ը, Տոնիցեթթիի «Լուչիա տէ Լամերմուր»-ը` ըստ Ուալթըր Սքոթի «Լամերնուրի հարսնացուն» վէպին, Ռախմանինովի «Ալեկօ»-ն, Փուչչինիի «Ճիաննի Սքիքքի»-ն, Մոցարթի «Թատրոնի տնօրէն»-ը, Ռաւելի «Սպանական ժամ»-ը օփերաները եւ օփերեթները:

Նաեւ հետեւեալ բեմապարերը. Ալ. Սպենդիարեանի «Երեք արմաւենի»-ն, Էդ. Յովհաննիսեանի «Երկնագոյն նոկտիւրն»-ը, Առնօ Բաբաջանեանի «Հերոսական բալլատ», Ա. Խաչատուրեանի «Գայեանէ» Գր. Հախինեանի Թումանեանի գործերէն ներշնչուած մէկ գործողութեամբ երեք բեմապարերը` «Լոռեցի Սաքօ», «Ախթամար», «Ասում են ուռին», ինչպէս նաեւ` «Կարապի լիճը» եւ «Ժիզել» բեմապարերը:

Բամպակի Բերքը

Պետութեան երեսուն հազար թոն բամպակ պէտք է յանձնեն Հայաստանի կոլտնտեսութիւնները եւ սովխոզները այս տարի:

Որոշ շրջաններու մէջ բերքահաւաքի նախապատրաստական աշխատանքները լաւ են, այսուհանդերձ, ըստ «Սովետական Հայաստան»-ի սեպտեմբեր 17-ի խմբագրականին, բաւական մեծ թիւով կոլտնտեսութիւններ դեռ հարկ եղած ձեւով նախապատրաստական միջոցներ ձեռք չեն առած: Շատ մը վայրերու մէջ, կը գրէ թերթը, «արհամարհական վերաբերում գոյութիւն ունի արդի թեքնիքին նկատմամբ: Այդ է պատճառը, որ մինչեւ այսօր բամպակահաւաք մեքենաներուն մեծ մասը չէ նորոգուած, իսկ մէկ մասն ալ կը մնայ բաց երկինքին տակ եւ կը փճանայ»:

Նահապետ Քուչակ Ռումաներէնով

Պուքրէշ լոյս տեսնող «Ռումանիա Լիպերը» օրաթերթը իր 1963 սեպտեմբեր 4-ի թիւին մէջ հրատարակած է հետեւեալ յօդուածը` Նահապետ Քուչակի բանաստեղծութիւններուն մասին:

«Ամենագեղեցիկ բանաստեղծութիւնները» խիստ ժողովրդական հաւաքածոյին մէջ, Վիքթոր Թուլպուրէի ու Տան Տելլիուի թարգմանութեամբ, լոյս տեսած են բանաստեղծութիւնները Նահապետ Քուչակի, որ նկատուած է աշխարհի մեծ քնարերգուներէն մէկը: Նոր քերթուածները առաջին անգամ հնչեցին չորս դար առաջ: ԺԶ. դարու Հայաստանի թափառաշրջիկ երգիչը թողած է քանի մը բանաստեղծութիւններ` նուիրուած պանդխտութեան ու սիրոյ, երգեր, զորս առիթ ունինք վայելելու սքանչելի թարգմանութեամբ մը:

Քուչակի բանաստեղծութիւններուն մեծ մասը շաղախուած է ցաւագին սարսուռով մը, որոշ տխրութեամբ: Այս տխրութիւնն է այն բանաստեղծին, որ կ՛ապրի թրքական աւատապետական ճնշող լուծի ժամանակները, ծարաւի` այն երջանկութեան, որուն չի հանդիպիր իր ճամբուն վրայ: Այնուամենայնիւ խորտակուած սրտով բանաստեղծը կը յաջողի յուսահատութենէն ազատիլ ու պայծառատեսութեամբ նայիլ դէպի առաջ: Անոր բանաստեղծութիւններէն ոմանք, մեծ մասամբ` քառեակներ, իսկական յանգաւոր խորհուրդներ են: Օգտուելով ֆոլքլորի հարստութենէն, ժողովրդական իմաստութենէն` Քուչակ կը ստեղծէ վիպական մեծարժէք քերթուածներ: Անոնց թարմութիւնը, զգացումներու քնքշութիւնը մարդու եւ բնութեան հանդէպ ցուցաբերած ջերմ սէրը, մարդու արժանապատուութեան պաշտպանութիւնը, ուժեղ ուրուագիծերով, կը բնորոշեն մեծ բանաստեղծ մը»: