Ակնարկ. Միեւնոյն Համախմբուածութեամբ Նաեւ` Տեղեկատուականը

Agn_Zinvorner-2Ինչպէս ակնկալելի էր Սոչիի եռակողմ հանդիպումէն ետք, շատ արագ նկատուեցաւ լարուածութեան նուազում թէ՛ Արցախ-Ազրպէյճան շփման գիծին եւ թէ՛ Հայաստանի Հանրապետութիւն – Ազրպէյճան պետական սահմանագիծին վրայ: Եթէ ընդունինք քաղաքական այն վարկածը, որուն հիմամբ Սոչիի եռակողմ հանդիպումով նախագահ Փութինը ընդգծեց Ռուսիոյ գերմիջնորդ ըլլալու հանգամանքը եւ բանակցային ղեկը իր ձեռքին պահելու փաստը, ապա այնտեղ արծարծուած բացառապէս խաղաղ միջոցներով տագնապին լուծում բերելու առաջադրանքը, գէթ որոշ ժամանակի համար պէտք է առարկայանար: Նախապատերազմական վիճակի մթնոլորտի ստեղծումը պարզապէս պէտք էր գերմիջնորդի հանգամանքի դերակատարութիւնը ցուցադրելու համար եւ ըստ այնմ ուղերձներ յղելու: Պաքուն ալ պիտի գիտակցէր այս բոլորէն ետք, թէ հիմա առաջադրանքը թայմ աութ առնելն էր եւ նմանատիպ տարողութեամբ գործողութիւններու չձեռնարկելը:

Այս մէկը որեւէ ձեւով չի նուազեցներ հայկական ռազմական գործօնի դերը, որ փաստուեցաւ  նախասոչիական շրջանին: Ներթափանցման փորձերը ոչ միայն ետ մղուեցան, այլ ստացան համարժէք պատասխաններէն աւելին: Հակառակորդը համոզուեցաւ, որ գործ ունի իրօք մարտունակութեամբ յատկանշուող բանակի հետ, որ թոյլ չի տար իր սահմանէն ներս ներթափանցման որեւէ փորձ:

Հայոց բանակի ցուցաբերած պատշաճ եւ արհեստավարժ հակադարձութիւններուն մասին պիտի շարունակուի գրուիլ տակաւին: Արժէ այս բոլորին մէջ կեդրոնանալ ներազգային այն արտակարգ կարեւոր երեւոյթին վրայ, որ շատ արագ ձեւաւորուեցաւ ե՛ւ իբրեւ մթնոլորտ, ե՛ւ իբրեւ ընդհանուր հոգեբանութիւն, ե՛ւ գիտակցական մակարդակ հայրենիքի մէջ: Կարելի է ըսել, որ երկար ժամանակէ ի վեր նման մթնոլորտ չէր գոյացած հայրենիքի պետական, քաղաքական եւ հասարակական շրջանակներուն մօտ: Ստեղծուած իրավիճակը շատեր համեմատեցին 88-եան օրերու ստեղծուած համազգային տրամադրութիւններուն հետ: Գուցէ նոյնացման փորձը շատ համոզիչ չթուի, այսուհանդերձ կարելի չէ չնկատել, որ այո՛, դրական առումով արտակարգ իրավիճակ ստեղծուեցաւ հայկական սահմանէն ասդին:

Ազգային ժողովի խմբակցութիւններու միացեալ յայտարարութիւնը, իշխանամէտ եւ ընդդիմադիր պատգամաւորներու եւ քաղաքական գործիչներու սահմանամերձ շրջաններ մեկնումը, սահմանապահ զինուորին կողքին ըլլալը, տակաւին` բազմաթիւ կամաւորներու դէպի սահման մեկնումի պատրաստակամութիւնն ու այդ ուղղութեամբ առնուած քայլերը, պարզապէս օրինակներ են ստեղծուած միակամ այդ մթնոլորտի առարկայացման:

Բարացուցական էր հայրենի մտաւորականութեան ամէնէն փայլուն դէմքերէն եւ տարիներ շարունակ Դաշնակցութեան ղեկավարութեան մաս կազմած Ռուբէն Յովսէփեանի բնութագրումը. «Տեսա՛ք, թէ մի ակնթարթում Հանրապետութիւնը ինչպէս վերածուեց Հայրենիքի»:

Ա՛յս է հայկական կողմի անյաղթահարելի առաւելութիւնը: Այս պարագային, մեր հակառակորդը ունի այլ առաւելներ. քարիւղ, ծով, փեթրոտոլար, քանակ, միջոցներ: Չունի սակայն հիմնականը` սեփական հայրենիքի համար մղուող պատերազմի անմնացորդ նուիրուելու պատրաստակամութիւնը: Եւ չունի ա՛յս առաջադրանքին շուրջ անվերապահ համախմբուելու  կամքը:

Հայկական համախմբուածութեան ընդհանուր մթնոլորտին մէջ այս հանգրուանին ներգրաւուեցաւ նաեւ հայկական տեղեկատուադաշտը: Առաջին անգամ ըլլալով քննադատութեան, բացայայտումի, դատապարտանքի սլաքները միանշանակ ուղղուեցան հակառակորդին եւ զօրակցութիւնը արձանագրուեցաւ համընդհանուր` պետական համապատասխան գերատեսչութիւններուն:

Լարուածութեան նուազումին առընթեր, կը թուի, որ մեր տեղեկատուադաշտը վերստին սկսած է ենթարկուիլ փորձութիւններու` տեղ տալով հակառակորդի քարոզչամեքենային պատկանող արտադրութիւններու պատճէնահանումներուն:

Չմոռնանք. ընդամէնը թայմ աութ է, որ առնուած է Պաքուի կողմէ: Եւ թայմ աութը զուտ ռազմական գործողութիւններուն կը վերաբերի: Մինչ, կ՛ահագնանան ապատեղեկատուական  ներթափանցման գործողութիւնները: Անոնք պէտք չէ հատեն հայկական տեղեկատուադաշտի սահմանը, ճիշդ այնպէս, ինչպէս չկրցան հատել հայկական պետական սահմանը:

Երբ հակառակորդին կողմէ ռազմական թէ տեղեկատուական յարձակողապաշտ մօտեցում կայ, պաշտպանողական համակարգը իր բոլոր բաժանմունքներով ամէն բանէ առաջ համախմբուելու եւ համախմբելու ահազանգը կը հնչեցնէ: Այդպէ՛ս շարժեցաւ հայկական կողմը պետական, քաղաքական եւ հասարակական առումներով: Պատճառ չկայ, որ նոյն վարքագիծին չհետեւի եւ նոյնպէս չշարժի նաեւ տեղեկատուական բաժինը:

«Ա.»

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )