Ազրպէյճանի Կողմէ Վար Առնուած Ուղղաթիռին Մէջ Զոհուածներուն Մասին

«Նիուզ» տեղեկութիւններ կրցած է ձեռք ձգել ուսումնավարժական թռիչք կատարելու ընթացքին հայկական ուղղաթիռին վար առնուելուն իբրեւ հետեւանք նահատակուած զինուորներուն մասին: Անձնակազմի ղեկավարն էր հազարապետ Սերգէյ Սահակեանը` 38 տարեկան, 1993-էն ի վեր զինուած ուժերուն մաս կը կազմէր, Երեւանէն էր:

Միւս զինուորը` աւագ հարիւրապետ Սարգիս Նազարեանը, 25 տարեկան է, Երեւանէն, զինուած ուժերուն մաս կը կազմէ 2006-էն: Ան ոսկի մետալով աւարտած է մարաջախտ Արմենակ Խանփերեանցի անուան ռազմական օդանաւորդութեան հիմնարկը:

Սարգիս Նազարեանի տան պահարանին վրայ զետեղուած են անոր տասնեակ մը պատուոյ գիրերը, գովասանագիրներն ու մետալները, որոնց մէկ մասը ստացած է դպրոցէն` մարմնակրթութեան մրցումներէն, ուրիշներ` համալսարանէն, ինչպէս նաեւ` զինուած ուժերուն մէջ ծառայած տարիներուն: Դրացիները զայն կը յիշեն որպէս խելացի, պարտաճանաչ տղայ:

«Մենք իրեն փոքրուց գիտենք, արտակարգ երեխայ էր, չափից դուրս աշխատասէր: Սովորելու ձգտում ունէր, աւելի առաջ գնալու: Գերազանց աւարտել էր համալսարանը, ոսկէ մետալով: Ժիւտօ էր պարապում, շատ մրցումների էր մասնակցել, առաջին տեղ գրաւել, պատուոգրեր ունէր: Ինչքան դրական բան կայ, կարելի է ասել իր մասին: Ընկերասէր էր, ազնուութեան համար պայքարում էր: Իրեն բոլոր ճանաչողները խորը ցաւ են ապրում», «Նիուզ»-ի հետ ունեցած զրոյցին ընթացքին յայտնած է անոր դրացիներէն Գայեանէ Դաշտոյեանը:

Օդանաւորդութեան մասնագիտութիւնը Սարգիսին հետաքրքրութիւնը եղած է փոքրուց: «Ինքնաթիռներ էր պատրաստում, այդ դպրոցի յետեւում դաշտ կար, տանում` էնտեղից թռցնում էր: Շատ խելացի էր, շատ ուղեղով էր: Շատ էր սիրում իր մասնագիտութիւնը, չափից դուրս աշխատասէր էր: Համալսարանում առաջարկել են, որ մնայ այնտեղ որպէս դասախօս, բայց չի ուզել, ասել է` ես պիտի առաջ գնամ», պատմած է դրացին:

Սարգիսը տան 5 զաւակներէն մէկն էր, ամուսնացած չէր:

«Մաման ասում էր` Սարգիս ջան, ամուսնացի, հերիք ա, ինքն ասում էր` մինչեւ չկանգնեմ ոտքի վրայ, չեմ ամուսնանայ, ուզում եմ իմ ընտանիքին կարողանամ ամէն ինչով ապահովել», նշած է դրացին:

Հարիւրապետ Ազատ Սահակեանը 24 տարեկան էր` Չարենցաւանէն, 2009-էն ի վեր կը ծառայէր զինուած ուժերուն մէջ: