ՏՂԱՔԸ ԿԸ ԽՕՍԻՆ

Մեզի համար արդէն յեղափոխութիւնը սկսած է, եւ անկախութեան ամպերը կու գան: Հայրենիքի համար պէտք է արիւն թափենք, որովհետեւ մենք մեր վրայ պարտք կը զգանք: Այն ֆետայիները, որոնք կը կռուէին հայրենիքին համար, մեզի շնորհած են այն շնորհքը, որով մենք շարունակենք: Մենք պիտի շարունակենք մեր ֆետայիներու ճամբան:

Մենք գիտենք, որ ոեւէ ազգ ունի իր հողամասը, իր երկիրը: Ինչո՞ւ հայը պիտի չունենայ: Մեր երկիրը բռնագրաւուած է թուրքերուն ձեռքով:

Հայրենիքը չի տրուիր, այլ դո՛ւն կ՛առնես, եթէ արիւն թափես, (…) զոհ տաս: Հայու սուրբ արիւնով, հայու աշխատանքով, հայու ճամբով միայն հայրենիքը ետ կու գայ: Չըսենք, թէ հայրենիքը ո՜ւր է, մենք ո՜ւր: Այո՛, հաւատքի պակասը կայ մեր մէջ, բայց մենք վճռած ենք քալել մեր ֆետայիներու ճամբէն:

ՍԱԳՕ

 

seՄեր նպատակները յստակ են: Մեր արդար իրաւունքները` մեր հողերը: Մենք կ՛ուզենք, որ ամբողջ աշխարհը իմանայ, թէ հայը իրաւունքներ ունի: Մենք պիտի չմոռնանք, (…):

Մենք նորէն պիտի ուզենք անոնք, որովհետեւ մեր հողերն են անոնք: Մեր նախահայրերուն արիւնները կան անոնց մէջ: Մենք այսօր օտարութեան մէջ կ՛ապրինք, բայց յոյս մը ունինք, հայրենիք մը ունինք: Այդ օրը ինքնիրեն չի գար: Մենք պիտի փորձենք ամէն ինչ, պիտի փորձենք անկարելին կարելի ընել: Կը յուսամ, որ այս նոր թափը բաւական արդիւնաբեր ըլլայ:

ՍԵԴՕ

 

Մեր ծնողներուն, մեր երիտասարդութեան կրնայ ըլլալ, որ ժամերով խօսինք եւ չվերջանայ: Նախ շատ հպարտ եմ, որ հայ ծնած եմ, որովհետեւ հայ պիտի մեռնիմ: Շատ ուրախ եմ այս գործողութեամբ: (…) Հիմա մեր ապրած կեանքը իսկապէս որ կեանքէ զատ ամէն ինչի կը նմանի:

Կ՛ապրինք ուրիշին տիրապետութեան տակ. ուրիշին խամաճիկներն ենք: (…)

Երիտասարդութեան կ՛ուզեմ ըսել, թէ նախ շատ անտարբեր են: Երկրորդ` իրենց նուազագոյն աջակցութիւնը կամ քաջալերանքը չեն բերեր: (…) Մենք ալ իսկապէս երիտասարդներ ենք:

Մենք ալ կը զգանք ամէն ինչ որ իրենք կ՛ընեն եւ մենք ալ կը տեսնենք աշխարհի բարիքները, բայց կ՛ուզենք, որ մեզմէ ետք եկողները վայելեն այս բարիքները, որովհետեւ այս ձեւով պիտի չկրնանք հասնիլ բաղձալի ապագային եւ պիտի ձուլուինք ուրիշներու մէջ: Իսկ գիտակից մեր երիտասարդութեան մասին կ՛ուզեմ ըսել, թէ շատեր կը մտածեն, կ՛ըսեն, թէ ամէն ինչ կ՛ընեն եւ հիմնական գաղափարներէն երբեք չեն շեղիր: Բայց ես ամբողջովին հակառակ եմ ասոր, որովհետեւ գործով չէ, որ կը փաստեն: Միայն խօսքով է, որ ատիկա կ՛ըսեն: Երբ գործի կարգը գայ բան չեն ըներ: Ես պիտի ըսէի, թէ իրենց լաւագոյնը ընեն, որովհետեւ գործ չի պակսիր:

Պզտիկ եւ մեծ գործեր չկան, այլ` լաւ եւ գէշ գործեր: Ես կը հաւատամ, որ մերը լաւ գործ է:

ՍԻՄՈՆ

 

Նպատակին մէջ կայ նաեւ ժողովուրդին հանգստութիւնը: Ժողովուրդը կը կարծէ, թէ օտարութեան մէջ ինք հանգիստ է: Պզտիկ հարուած մը, որեւէ նեղութիւն մը այդ օտար պետութիւններուն մէջ եւ կը զգայ պակասը այդ հողին, այդ հայրենիքին: Իսկ երբ խաղաղ է, կարծես հող չունի կամ չի մտածեր հողին մասին:

«Հ. Յ. Բանակ»ի ընկերներուս համար շատ յստակ է, թէ որեւէ ատեն մեզի հանգստութիւն չկայ: Մեր հողէն դուրս մենք ոչինչ ենք. օտարութեան, պանդխտութեան մէջ մենք բան մը չենք ներկայացներ: Միշտ փորձած են մեզ մոռնալ, փորձած են մեզի մոռցնել տալ մեր հողերը, մեր հայրենիքը: Բայց մէկ բան յստակ թող ըլլայ մեր ժողովուրդին, որ մենք հայեր ենք եւ որեւէ ատեն չենք մոռնար մեր հայրենիքը:

Կայ երիտասարդութիւն մը, որ կը հետապնդէ իր դատը եւ անպայման պիտի հասնի լուծումի մը:  Մեր ժողովուրդին հանգստութիւն պիտի տանք: Մենք շատ յստակ կը հաւատանք ասոր: Մեր միակ մտածումն է լուծել մեր դատը. մենք ալ ուրիշներուն պէս մեր հայրենիքը ունենանք: (…)

Կը բաւէ այլեւս, որ օտարութեան մէջ միշտ կը տառապինք, միշտ դէպի օտար երկիր կը փոխադրուինք: Ա՛լ կը բաւէ:  Աչքերնիս թող ուղղուի Հայաստան:

ՎԱՉԷ

 

(…) Ես չեմ հաւատար, որ ազատութիւն կրնայ ըլլալ առանց արիւն թափելու կամ զոհուելու: (…) Ես կը հաւատամ միայն այդ ճամբուն եւ կ՛ուզեմ, որ իմ ընկերներս, որոնք ինծի հետ մեծցած են, նոյն միջավայրին մէջ մեծցած են, նոյն տեղերը յաճախած ենք, նոյն գործերը ըրած ենք, համոզուին այս մէկ կէտին եւ չըսեն ընտանիքը, կեանքը, ապագան: Առանց հայրենիքի, առանց մեր հողերուն ո՛չ ապագայ կայ, ո՛չ կեանք, ո՛չ ընտանիք կ՛ըլլայ: Առանց մայր հողին, առանց մայր ազգին, (…) ոեւէ պզտիկ ընտանիք գոյութիւն չ՛ունենար: Ես ասոր կը հաւատամ եւ կ՛ուզեմ, որ ընկերներս մտածեն իրենց հողերուն մասին, գիտնան, որ հայ ենք եւ ո՛ւր կ՛ապրինք` Լիբանան, Ֆրանսա, Ամերիկա, Սուրիա, Իրան. իւրաքանչիւր երկրի մէջ մէկ տեսակ վիճակի մատնուած ենք. Ամերիկա` ձուլումի, Ֆրանսա` չեմ գիտեր, Իրան` պատերազմներու մէջ ենք, Լիբանան` ջարդի մէջ ենք: (…) Օտար երկրի մէջ մենք որեւէ բանի տէր չենք կրնար ըլլալ:

ԱՐԱ


Share this Article
CATEGORIES