ԿԵԱՆՔԻ ՎԻՃԱԿՆԵՐ. ՅՈՌԵՏԵՍՈՒԹԵԱՆ ԱՌԱՒԵԼՈՒԹԻՒՆՆԵՐԸ

Յոռետես աշխարհայեացք մը պատճառ չէ, որ ապրինք ուրախութենէ զուրկ եւ տխուր կեանք մը

ՄԵՐ ՀԶՕՐ ՁԳՏՈՒՄՆԵՐՈՒՆ ԵՒ ԿԵԱՆՔԻ ԴԱՌՆ ԻՐԱԿԱՆՈՒԹԻՒՆՆԵՐՈՒՆ ՄԻՋԵՒ ՎԻՀԸ ԱՅՆՔԱ՛Ն ԽՈՐ Է, ՈՐ ՅՈՒՍԱԽԱԲՈՒԹԻՒՆԸ ԱՆԽՈՒՍԱՓԵԼԻ Է, ԲԱՑԻ ԵԹԷ ՍՈՐՎԻՆՔ ՔԻՉ ՄԸ ԱՒԵԼԻ ՏԽՈՒՐ ԸԼԼԱԼ, ԻՆՉՊԷՍ ԿԸ ԹԵԼԱԴՐԷ ԱԼԵՆ ՏԸ ՊԱԹՈՆ` «ՊԻ. ՊԻ. ՍԻ.»Ի ԿԱՅՔԻՆ ՄԷՋ: ԱՅԼ ԽՕՍՔՈՎ` ԹԵՐԵՒՍ ՆԵՐԿԱՅ ԴԱՐՈՒ ՉԱՓԱԶԱՆՑՈՒԱԾ ԼԱՒԱՏԵՍՈՒԹԻՒՆՆ Է, ՈՐ ՄԵԶ ԿԸ ՄՂԷ ՅՈՒՍԱՀԱՏՈՒԹԵԱՆ ԳԻՐԿԸ…

Այսօր պիտի փափաքէի յառաջ քշել այն գաղափարը, թէ շատ աւելի ուրախ պիտի զգայինք, եթէ սորվէինք քիչ մը աւելի յոռետես ըլլալ:

Իսկ բոլորովին աշխարհիկ դիտանկիւնէ մը պիտի փափաքէի նշել, թէ նախքան մեզի փրկութիւն խոստացող քարոզները` կրօնական գրութիւնները միշտ ալ յաջող կերպով ստեղծած են յոռետեսութեան մթնոլորտ մը: Օրինակ, քրիստոնէութիւնը իր պատմութեան մեծ մասը անցուցած է շեշտելով երկրային գոյութեան մութ կողմը:

Այսուհանդերձ, նոյնիսկ այս լրջախոհ աւանդութեան մէջ, ֆրանսացի փիլիսոփայ Պլեզ Փասքալ իւրայատուկ դիրք կը գրաւէ իր յոռետեսութեան անխնայ բնոյթով: «Փանսօ» (մտածումներ) վերնագիրով իր գիրքին մէջ Փասքալ առիթ չի փախցներ իր ընթերցողներուն դէմ պայքարելու մարդկային խորապէս տարբեր, խղճալի եւ անարժէք բնոյթին ապացոյցներով:

Գիտական յառաջդիմութիւններ լաւատեսութիւն կը ներշնչեն մեզի:

Դասական գրաւիչ ֆրանսերէնով մը Փասքալ մեզի կը տեղեկացնէ, թէ ուրախութիւնը խաբկանք մըն է: «Ոեւէ մէկը, որ չի տեսներ աշխարհի ունայնութիւնը, ինքնին ունայն է», կը գրէ ան: Թշուառութիւնը բնական վիճակն է: «Եթէ մեր վիճակը իրապէս ուրախ ըլլար, ապա կարիքը պիտի չզգայինք շեղելու եւ ուրիշ բանի մասին մտածելու», կը շեշտէ ան: Եւ պէտք է սկիզբէն դիմագրաւենք մեր վիճակին յուսահատական ճշմարտութիւնը: «Մարդուն մեծութիւնը կը ծնի այն գիտակցութենէն, թէ ինք թշուառ է», կը գրէ Փասքալ:

Նկատի ունենալով այս ոճը, զարմանալի է, որ Փասքալ կարդալը բնաւ չի վհատեցներ, ինչպէս պիտի ենթադրէինք նախքան անոր մօտենալը: Անոր գործը մխիթարական է, կը ջերմացնէ սիրտը եւ նոյնիսկ երբեմն լիահագագ խնդուք կը պարգեւէ:

Ինքնին հակասութիւն մըն է այս, սակայն անոնք, որոնք կը թափառին յուսահատութեան եզրերուն, պիտի չգտնէին աւելի լաւ գիրք մը, քան` այս մէկը, որ կը ձգտի փոշիացնել մարդկային յոյսի վերջին նշոյլը: Ներքին գեղեցկութիւնը, դրական մտածողութիւնը կամ թաքուն պահուած կարողութիւններու անդրադարձը շեփորող շաքարով պատուած բազմաթիւ գիրքերէ աւելի` «Փանսօ» կարողութիւնը ունի նոյնիսկ տարհամոզելու անդունդի մը եզրին անձնասպանութեան պատրաստուող անձ մը:

Եթէ Փասքալի յոռետեսութիւնը իրողապէս կրնայ մխիթարել մեզ, պատճառը այն է, թէ յաճախ տխրութեան գիրկը կ՛իյնանք ոչ այնքան ժխտական բաներու պատճառով, այլ` մեր յոյսերուն: Գլխաւորաբար պէտք է մեղադրել մեր ասպարէզին, սիրային կեանքին, զաւակներուն, քաղաքագէտներուն եւ մեր մոլորակին նկատմամբ մեր յոյսերը, որոնց պատճառով կը զայրանանք եւ կը դառնանանք:

ՍՆՈՒՑԱՆԵԼ ԵՒ ԴԱՍՏԻԱՐԱԿԵԼ

Մեր ձգտումներուն մեծութեան եւ մեր իրավիճակին ստորնութեան միջեւ վիհը կը ստեղծէ այն բուռն յուսախաբութիւնները, որոնք կը խորտակեն մեր օրերը եւ մեր դէմքերուն վրայ կը դրոշմուին իբրեւ դառնութեան գիծեր: Ասկէ ծայր կու տայ հանգստութիւնը, որ կրնայ պայթիլ խնդուքով, երբ ի վերջոյ կը հանդիպինք հեղինակի մը, որ բաւական սրտբաց է` հատատելու, թէ մեր յոռեգոյն զգացումները ոչ միայն եզակի են, այլ մաս կը կազմեն մարդկութեան հասարակաց եւ անխուսափելի իրականութեան:

Դուրս կու գայ, թէ մեծապէս անհիմն է մեր այն սարսափը, որ թերեւս միակն ենք, որ կ՛ապրինք անձկութեան, ձանձրոյթի, նախանձի, շեղումի եւ ինքնասիրահարութեան զգացումներ, ինչ որ մեզի համար կը ստեղծէ մեր մռայլ իրականութիւններուն հետ հաղորդակցելու անսպասելի առիթներ:

Պէտք է պատուել Փասքալը, ինչպէս նաեւ` յոռետես գրագէտներու երկար շարքը, որոնց մաս կը կազմէ ան, որովհետեւ անոնք մեծ բարիք կատարած են մեզի` հրապարակաւ եւ պերճախօս ձեւով կրկնելով մեր մեղաւոր եւ խղճալի վիճակին իրականութիւնները: Արդի աշխարհը շատ չի զօրակցիր նման կեցուածքի մը, որովհետեւ անոր ամէնէն տիրական յատկանիշներէն մէկը եւ, իմ կարծիքով, մեծագոյն սխալը անոր լաւատեսութիւնն է:

Հակառակ երբեմն մեր ապրած խուճապի պահերուն, որոնք առաւելաբար կապ ունին շուկաներու վերիվայրումներու, պատերազմներու կամ համաճարակներու հետ, ժամանակակից աշխարհիկ միջավայրը շատ անտրամաբանական պաշտամունք մը կը տածէ բարելաւումի գաղափարին նկատմամբ: Այս պաշտամունքին հիմը մասամբ մարգարէական հաւատքն է փոփոխութեան մղող երեք ուժերու` գիտութեան, արհեստագիտութեան եւ առեւտուրի նկատմամբ:

Նիւթական բարելաւումները 18-րդ դարու կէսերէն ի վեր այնքա՛ն յատկանշական են եւ այնքա՛ն հզօր տարողութեամբ շրջած են հանգիստի, ապահովութեան, հարստութեան եւ ուժի մեր չափերը, որ գրեթէ մահացու հարուած մը հասցուցած են յոռետես մնալու մեր կարողութեան, հետեւաբար նաեւ կենսականօրէն` մեր խելքը չկորսցնելու եւ բաւականացած զգալու կարողութեան:

Մեզի համար երբեք  կարելի չէր հաւասարակշռուած պատկերացում մը ունենալ, թէ կեանքը ի՛նչ պիտի պարգեւէր մեզի, երբ մեր դարուն ականատես դարձանք, թէ ինչպէ՛ս գիտնականներ յայտնաբերեցին ծինական ժառանգութեան պատասխանատու բջիջներուն թաքուն բանալին, երբ` յայտնագործուեցաւ բջիջային հեռաձայնը, երբ` արեւմտեան ոճի հանրախանութներ բացուեցան նոյնիսկ Չինաստանի հեռաւոր շրջաններուն մէջ, եւ երբ` տիեզերքի մէջ ծիրի վրայ տեղադրուեցաւ Հապըլ հեռադիտակը:

ՄԻԱՄՏՈՒԹԻՒՆ ԵՒ ԴԻՒՐԱՀԱՒԱՏՈՒԹԻՒՆ

Թէեւ անժխտելի է, որ մարդկութեան գիտական եւ տնտեսական զարգացումները յարաճուն կերպով կը մագլցին դարերէ ի վեր, սակայն դուն եւ ես մարդկութիւնը չենք կազմեր: Մեզմէ ոչ ոք իբրեւ անհատ կրնայ առանձին ապրիլ ծինագիտութեան եւ հաղորդակցութեան արհեստագիտութեան մարզերուն մէջ տեղի ունեցող յեղաշրջող զարգացումները, որոնք մեր դարը կ՛օժտեն իր իւրայատուկ եւ ուռուցիկ նախապաշարումներով:

Թերեւս կրնանք որոշ չափով օգտուիլ տաք բաղնիքներու եւ համակարգչային սարքերու գոյութենէն, սակայն մեր կեանքը նուազ ենթակայ չէ արկածներու, անձկալից տենչերու, սրտաբեկումներու, նախանձի, վախերու կամ մահուան, քան ինչ որ ապրած են միջնադարու մեր նախահայրերը: Սակայն գէթ մեր նախահայրերը երբեք չեն գործած սխալը` բնակչութեան խոստանալով այն, թէ ուրախութիւնը կրնայ տեւական ներկայութիւն դառնալ երկրի վրայ:

Պատմութեան ներկայ հանգրուանին աշխարհականները շատ աւելի լաւատես են, քան` կրօնականնները, ինչ որ հեգնական է, նկատի ունենալով, թէ որքա՛ն կրօնի հաւատացողները քննադատուած են ոչ կրօնասէրներու կողմէ` իրենց բացայայտ միամտութեան եւ դիւրահաւատութեան համար: Աշխարհականներու կատարելութեան ձգտումը այնքա՛ն զօրացած է, որ զանոնք մղած է երեւակայելու, թէ հաւանաբար դրախտը կարելի է իրականութեան վերածել երկրի վրայ` պարզապէս քանի մը տարուան դրամական աճէ եւ բժշկագիտական ուսումնասիրութիւններէ ետք:

Առանց ցոյց տալու բացայայտ այն գիտակցութիւնը, երբ օրինակ, արհամարհանքով կ՛անտեսեն հրեշտակներու նկատմամբ հաւատքը, աշխարհականները անկեղծօրէն կը հաւատան, թէ Միջազգային դրամական ֆոնտը, բժշկագիտական ուսումնասիրութիւններ կատարող կառոյցները, Սիլիքոն Վելիի համակարգչային յայտնագործումները եւ ժողովրդավարական քաղաքականութիւնը միասնաբար պիտի բուժեն մարդկութեան ախտերը:

Յոռետեսութեան փիլիսոփայութեան բարիքները կարելի է տեսնել սիրոյ հետ անոր կապին ընդմէջէն: Քրիստոնէութիւնն ու մովսիսականութիւնը ամուսնութիւնը կը ներկայացնեն ոչ թէ իբրեւ միութիւն մը, որ կը բխի ենթակայական խանդավառութենէ եւ կը ղեկավարուի այս ներշնչումով, այլ աւելի համեստօրէն` իբրեւ մեքենական գործընթաց մը, որ առիթ կու տայ անհատներու չափահասի դիրք ստանալու ընկերութեան մէջ, հետեւաբար սերտ կողակիցի մը հետ ձեռնարկելու յաջորդ սերունդին սնուցման եւ դաստիարակութեան` երկնային հովանաւորութեամբ:

ԳՆԱՀԱՏԵԼՈՒ ԿԱՐՈՂՈՒԹԻՒՆ

Այս սահմանափակ ակնկալութիւնները հակամէտ են կանխելու աշխարհականներուն այնքա՛ն ծանօթ այն կասկածը, թէ հաւանաբար տեղ մը գոյութիւն ունին աւելի հզօր, աւելի հրեշտակային եւ նուազ ընկճող այլընտրաքներ: Կրօնական իտէալ հասկացողութեան մէջ բախումները, վէճերը եւ ձանձրոյթը նշան են ոչ թէ սխալի, այլ` կեանքի, որ կը հետեւի յատուկ ծրագիրի մը:

Այս կրօնները կը գիտակցին ամբողջ կիրքով պաշտելու մեր ցանկութեան: Անոնք ծանօթ են ուրիշներուն հաւատալու, զանոնք պաշտելու եւ անոնց մէջ կատարելութիւն մը տեսնելու մեր կարիքին, որուն չենք անդրադառնար մենք: Անոնք պարզապէս կը շեշտեն, թէ պաշտամունքի այս իրերը միշտ պէտք է ըլլան երկնային եւ ոչ` մարդկային:

Յաւելեալ հարստութիւնը նուազ յոռետես կը դարձնէ մեզ:

Հետեւաբար կրօնները մեր վրայ կը նշանակեն յաւիտենապէս երիտասարդ, գրաւիչ եւ առաքինի աստուածութիւններ, որպէսզի անոնք առաջնորդեն մեր կեանքը` միաժամանակ ամէն օր յիշեցնելով մեզի, թէ մարդ արարածը համեմատաբար մարտահրաւէրներէ խուսափող եւ սխալական արարած մըն է, արժանի` ներողամտութեան եւ համբերութեան. մանրամասնութիւն մը, որ կը վրիպի մեր ուշադրութենէն` ամուսնական տաք վէճերուն մէջ:

Ինչո՞ւ չենք կրնար աւելի կատարեալ ըլլալ: Այս հրատապ հարցումը կը խլրտայ աշխարհական վէճերու մեծ մասին խորքին: Մեր խճճուած երազներուն կոյտերը մէկզմէկու վրայ նետելու արարքը կանխելու իրենց ճիգին մէջ կրօնները լաւ մտածած են` յղանալով մեզի հրեշտակներ տրամադրելու եւ մեր սիրած կողակիցները հանդուրժելու գաղափարը:

Յոռետես աշխարհայեացք մը պատճառ չէ, որ ապրինք ուրախութենէ զուրկ եւ տխուր կեանք մը: Յոռետեսները կրնան շատ աւելի հզօր կարողութիւնը ունենալ գնահատելու իրերը, քան` լաւատեսները, որովհետեւ անոնք երբեք չեն յուսար, որ իրերը ունենան լաւ ընթացք մը, հետեւաբար անոնք կը զարմանան ի տես ամէնէն համեստ յաջողութիւններուն, որոնք երբեմն կը յայտնուին իրենց մթագնած հորիզոններուն վրայ:

 

ՊԱՏԿԵՐԱՍՓԻՒՌ ԴԻՏԵԼԸ
ԿԸ ԿՐՃԱՏԷ ՄԵՐ ԿԵԱՆՔԸ

ԲԱԶՄԱՀԱԶԱՐ ԱՆՁԵՐՈՒ ՎՐԱՅ ԿԱՏԱՐՈՒԱԾ ՆՈՐ ՈՒՍՈՒՄՆԱՍԻՐՈՒԹԻՒՆ ՄԸ ՑՈՅՑ ԿՈՒ ՏԱՅ, ԹԷ ՄԵՐ ՕՐԵՐԸ ՊԱՏԿԵՐԱՍՓԻՒՌԻՆ ԴԻՄԱՑ ԱՆՑԸՆԵԼՈՎ` ՉԵՆՔ ՆՊԱՍՏԵՐ ԵՐԿԱՐԱԿԵՑՈՒԹԵԱՆ: «ՀԵԼԹ ՏԷՅ ՆԻՈՒԶ» ԿԸ ՄԱՆՐԱՄԱՍՆԷ.

Աւստրալիոյ մէջ ուսումնասիրողներ ի յայտ բերած են, թէ անոնք, որոնք օրական միջին հաշուով 6 ժամ պատկերասփիւռ կը դիտեն, միջին հաշուով 5 տարի աւելի կարճ կ՛ապրին, քան թէ անոնք, որոնք բնաւ պատկերասփիւռ չեն դիտեր:

Այսպէս` 25 տարեկանէն ետք իւրաքանչիւր ժամ, որ պատկերասփիւռ կը դիտենք, մեր կեանքի տեւողութիւնը կը նուազի 22 վայրկեանով, ինչպէս կ՛ըսէ ուսումնասիրութիւնը, զոր գլխաւորած է Քուինզլենտի համալսարանին բժշկագիտական բաժանմունքէն Լենըրթ Վիրման:

Սակայն այլ մասնագէտներ կը զգուշացնեն, թէ ուսումնասիրութիւնը չ՛ապացուցեր պատկերասփիւռ դիտողներուն կանխահաս մահը, այլ պարզապէս ցոյց կու տայ կապ մը` ժամեր շարունակ պատկերասփիւռ դիտելու եւ կեանքի աւելի կարճ տեւողութեան միջեւ:

Թէեւ պատկերասփիւռ դիտելու եւ կեանքի տեւողութեան կրճատումին միջեւ ուղղակի կապի մը գոյութիւնը շատ զգայացունց է, սակայն կասկած չկայ, թէ պատկերասփիւռին պատճառած վնասները գրեթէ անուղղակի են, ինչպէս կ՛ըսէ Եէյլի համալսարանին բժշկագիտութեան բաժանմունքին Կանխարգիլման ուսումնասիրութեան կեդրոնի տնօրէն Տէյվիտ Քաց:

«Օրէնքը կ՛ըսէ, թէ որքան երկար ժամանակ անցընենք պատկերասփիւռին դիմաց, այնքան աւելի ժամանակ կ՛անցընենք առանց մտածելու ուտելիք սպառելով անոր դիմաց եւ նուազ ժամանակ տրամադրելով ֆիզիքական շարժումի,- կը բացատրէ Քաց:- Յաւելեալ ուտեստեղէն սպառելը եւ նուազ ֆիզիքական շարժումը իրենց կարգին պատճառ կը դառնան սոնքութեան վտանգին եւ մնայուն այն հիւանդութիւններուն, որոնք ծնունդ կ՛առնեն անկէ, մասնաւորաբար` շաքարախտ, սրտի հիւանդութիւններ եւ քաղցկեղ»:

Հաւանական կապի մը մէկ այլ բացատրութիւնը այն է, թէ անոնք, որոնք չափազանց երկար ժամանակ կ՛անցընեն պատկերասփիւռին դիմաց, «առանձին, մենակեաց կամ ընկճուած անձեր են, իսկ նման վիճակներ իրենց կարգին կրնան պատճառ դառնալ կանխահաս մահուան», կ՛աւելցնէ Քաց:

Ուսումնասիրութեան տեղեկագիրը լոյս տեսած է օգոստոս 15-ին` «Պրիթիշ Ճըռնըլ աֆ Սփորթց Մետիսըն» թերթին մէջ:

Ուսումնասիրողները օգտագործած են տեղեկութիւններ` 25 տարեկանէն վեր 11 հազար անձերու մասին, որոնք մաս կազմած են Աւստրալիոյ շաքարախտի, սոնքութեան եւ կենսաձեւի ուսումնասիրութեան, որ կ՛ընդգրկէ մանրամասնութիւններ` մէկ շաբթուան ընթացքին պատկերասփիւռին դիմաց անոնց անցուցած ժամերուն վերաբերեալ: Ուսումնասիրողները նաեւ ներառած են բնակչութեան թիւի եւ մահացութեան վերաբերող պետական տուեալներ:

Աւստրալիացի չափահասներ 2008-ին ընդհանուր հաշուով 9.8 միլիառ ժամ անցուցած են պատկերասփիւռին դիմաց: Անոնք, որոնք օրական 6 ժամէն աւելի պատկերասփիւռ դիտած են, կը կազմեն ամէնէն աւելի պատկերասփիւռ դիտողներու 1 առ հարիւր համեմատութիւնը:

Վիճակագրութիւնները ցոյց կու տան, թէ չափէն աւելի պատկերասփիւռ դիտելը նոյնքան վտանգաւոր է, որքան` ծխելը եւ որեւէ մարզանք չկիրարկելը, որոնք կը նուազեցնեն կեանքի տեւողութիւնը, ինչպէս կ՛ըսեն ուսումնասիրողները:

Անոնք կը բացատրեն, թէ օրինակ, ծխելը կրնայ կեանքի տեւողութիւնը 4 տարիով կրճատել 50 տարեկանէն ետք: Ասիկա կը նշանակէ կեանքի 11 վայրկեանի կրճատում` իւրաքանչիւր ծխախոտը ծխելով, ինչ որ համազօր է կէս ժամ պատկերասփիւռ դիտելու:

Ուսումնասիրողներուն համաձայն, առանց պատկերասփիւռ դիտելու` տղամարդիկ պէտք է 1.8 տարի աւելի երկար ապրին, իսկ կիները` 1.5 տարի աւելի երկար:

«Թէեւ օգտագործած ենք միայն Աւստրալիոյ մէջ հաւաքուած տուեալներ, սակայն պատկերասփիւռ դիտելու ներգործութիւնը հաւանաբար նոյնը պէտք է ըլլայ ճարտարարուեստականացած եւ բարգաւաճող այլ երկիրներու տարածքին` նկատի ունենալով պատկերասփիւռին դիմաց մարդոց անցուցած երկար ժամերը եւ հիւանդութիւններու նմանօրինակ կրկնութիւնները», կը նշեն ուսումնասիրողները:

Եու. Սի. Էլ. Էյ.ի բժշկագիտական բաժանմունքի գլխաւոր սրտաբանի օգնական Կրեկ Ֆոնարօ կ՛ըսէ. «Հետզհետէ կը բազմանան այն ապացոյցները, որոնք ցոյց կու տան, թէ առանց ֆիզիքական շարժումի մեր անցուցած ժամերը, ինչպէս` պատկերասփիւռ դիտել, անկախ ծրագրուած մարզանքներէն, կրնան ժխտական ազդեցութիւն գործել մեր առողջութեան վրայ»:

Թէեւ կանոնաւոր կերպով մարզանքի հետեւիլը կրնայ նպաստել մեր առողջութեան, սակայն անիկա բաւարար չէ` կանխելու այն վտանգները, որոնք կը յառաջանան օրուան ընթացքին երկար ժամանակ անշարժ մնալու պատճառով, տան մէջ թէ աշխատավայրին, երբ մեր մարմինը ոչ մէկ ձեւով շարժման մէջ է:

«Շարժուն մնալը եւ նուազ նստակեաց կեանքը կրնան նպաստել սրտանօթային հիւանդութիւնները կանխելու եւ կարելի է զայն նկատել մէկ մասը` սրտանօթային առողջութիւնը բարելաւելու մօտեցումին», կը բացատրէ Ֆոնարօ:

Մայամիի համալսարանին Բժշկագիտական Միլըր դպրոցի դասախօս Ռոպըրթ Մայերպըրկ կ՛աւելցնէ. «Նստակեաց կեանքը կրնայ կրճատել կեանքի տեւողութիւնը»:

Մայերպըրկ վստահ չէ, թէ ինչո՛ւ նստակեաց կեանքը վատ ազդեցութիւն կը գործէ առողջութեան վրայ: «Աւելի լաւ է դրական դիտանկիւնէ մօտենալ հարցին: Այսինքն` մտածել, թէ ֆիզիքապէս աշխուժ կենսաձեւ մը աւելի լաւ արդիւնք կու տայ», կ՛ըսէ ան:

Պատրաստեց՝ Լ. ԿԻՒԼՈՅԵԱՆ – ՍՐԱՊԵԱՆ

 

 

 

 

 

Share this Article
CATEGORIES