ՄԵԼԻՆԷ ՄԵԼՔԻՍԷԹԵԱՆԻ ՅԻՇԱՏԱԿԻՆ

«Մահը մերն է, մենք` մահինը,
Մարդու գործն է միշտ անմահ»

Կեանքի իրապաշտ, բայց ցաւալի իրավիճակն է մահ կոչուած իրականութիւնը, որ քառասուն օրեր առաջ մեզմէ խլեց Մելինէ Մելքիսեթեանը, որ իր վարքով կ՛արտացոլացնէր իր մեծահոգի անհատականութեան մէջ թաքնուած կեանքին սէրը, զոր բաշխեց առանց փոխադարձ ակնկալութեան:

Մելինէն դուստրն է Սիմոն եւ Մարի Մելքիսեթեաններուն: Նախնական եւ միջնակարգ ուսումը ստացած է Հայ աւետարանական Բեթել վարժարանէն, իսկ երկրորդականը` Հալէպի ամերիկեան քոլեճէն: Իր կեանքի դժուարին հանգրուանները, յատկապէս պատանեկութեան շրջանը դիմագրաւած է մեծ արթնութեամբ եւ ազատ ժամերուն գերագոյն աշխատանքով կրցած է ապահովել իր դպրոցական մասնավճարները` մինչեւ քոլեճէն վկայուիլը. այնուհետեւ ծառայած է Հայ աւետարանական Բեթել վարժարանին մէջ` որպէս կրթական մշակ: Կեանքը իրեն չշնորհեց ընտանիք ունենալու բարիքը, բայց Մելինէն դաստիարակեց սերունդներ:

Ուսումնատենչութիւնը զինք մղեց շարունակելու իր ուսումը Պէյրութի ամերիկեան համալսարանին մէջ, ուր մասնագիտացաւ հիւանդապահութեան մարզին մէջ, այս անգամ ծառայելով մարդկութեան` հիւանդին եւ անհատին, մինչեւ 1987 Հալէպ հաստատուիլը, ուր կոչուեցաւ ազգին ծառայութեան` իր նպաստը բերելով Ճինիշեան յիշատակի ձեռնարկին բժշկական բաժնին մէջ, ծառայութեան արժանավայել յանձնառութեամբ:

Իր տիրական ներկայութեամբ եղած է Հայ ծերանոցի խնամակալութեան եւ Հայ աւետարանական վարժարաններու կրթական յանձնաժողովի անդամ:

Ահաւասիկ կեանք մը` համակ նուիրում, զոր Մելինէն արժեւորեց:

Հողը թեթեւ գայ վրադ բիւր յարգանքով եւ երախտագիտութեամբ պիտի յիշենք քեզ, սիրելի՛ Մելինէ:

ՍԳԱԿԻՐ ՄԸ

Share this Article
CATEGORIES