ԲԱՄԲԱՍԱ՞ՆՔ, ԹԷ՞ ԲԱՆՆ ԱՍԱՆԿ

Վերամուտ է, մեր վարժարանները սկսան խանդավառ մթնոլորտի մէջ ուրախ պահել աշակերտները: Կարգ մը վարժարաններ շաբաթավերջի պտոյտներ եւս ծրագրած են` տարին լաւատեսութեամբ շարունակելու տրամադրութեամբ:

Պտոյտի մասնակից վերի կարգերու աշակերտներուն կը յանձնեն թելադրանքներ պարփակող թղթիկներ:

– Մի՛ մոռնաք ձեզի հետ ունենալու ջուր, ակրատ (ուտելիք) եւ…

Ջուրը հասկնալի է, շփոթը ստեղծուած է ակրատ բառին վրայ, առանց նկատի ունենալու փակագիծին մէջ սեղմուած ուտելիք բառը:

Արդեօք ի՞նչ կը նշանակէ ակրատ, որո՞ւ հարցնենք:

Հարցը հասաւ մինչեւ բամբասողիս, եւ ըսի.

– Սանտուիչ…

Մայր մըն է հարցնողը եւ պատասխանիս կը պատասխանէ.

– Ինչո՞ւ սանտուիչ չեն գրած: Ի՞նչ ըսել է ուտելիք: Ուտելիքին ո՞ր մէկ տեսակը:

– Սիրելի՛ տիկին, լա՛ւ է որ այդպէս գրած են, եթէ ոչ ակրատ բառին նշանակութիւնը չէիք սորվեր: Այսպէս կը սորվին հայերէնը: Եթէ ուրեմն խաչբառ լուծէիք, հոն կը հանդիպէիք այս ակրատին, առանց ձեր ակռաները ցաւցնելու կը ծամէիք…

ՎԱՍՆ ՅԱՆՁՆԱՐԱՐԱԿԱՆԻ

Մայր մը կը դիմէ հանգամանք ունեցող անձնաւորութեան մը, որպէսզի յանձնարարական մը ստորագրէ իր զաւկին կրթանպաստ խնդրելու կրթական ծանօթ ֆոնտի մը պատասխանատուին:

– Սիրո՛վ, տիկին, վաղը քովս եկէք, կը յանձնեմ ձեզի:

– Չէ՞ք կրնար դուք տանիլ ֆոնտի գրասենեակ,- կ՛ըսէ մայրը հեռաձայնի թելին միւս ծայրէն:

– Ես զբաղած եմ, տիկի՛ն, այդ աշխատանքն ալ դուք ստանձնեցէք…

Ո՜վ բարք, ո՛վ դարք…

Դա՞րը փոխուած է, թէ՞ մենք փոխած ենք դարը մեր անփափկանկատութեամբ…

Share this Article
CATEGORIES