«ՖՐԱՆՍԱ ՑՈՅՑ ՏՈՒԱՒ, ՈՐ ԹՈՒՐՔԻԱՆ ՉԻ ԿՐՆԱՐ ԻՐԵՆ ՀԵՏ ՄԱՏ ԹԱՓ ՏԱԼՈՎ ԽՕՍԻԼ» «ԱԶԴԱԿ»-ԻՆ ԸՍԱՒ ԿԻՐՕ ՄԱՆՈՅԵԱՆ

Երէկ, «Ազդակ»-ի երեւանեան աշխատակից Մարինէ Մարտիրոսեան ՀՅԴ Բիւրոյի Հայ դատի եւ քաղաքական հարցերու գրասենեակի պատասխանատու Կիրօ Մանոյեանի հետ ունեցաւ հարցազրոյց` Ֆրանսայի ծերակոյտին կողմէ Հայոց ցեղասպանութեան ժխտումը քրէականացնող օրէնքի որդեգրման մասին:

Կիրօ Մանոյեան հարցազրոյցին մէջ մասնաւորապէս նշեց.

«Ֆրանսան մէկ անգամ եւս ցոյց տուեց, որ ինքն այն անյարգի պետութիւնը չէ, որի հետ Թուրքիան կարող է սպառնալիքներով, այսպէս ասած` մատ թափ տալով խօսել: Նախքան դա Ֆրանսայի շատ ծերակուտականներ, ինչպէս նաեւ Ազգային ժողովի պատգամաւորներ նշել էին, որ 2001 թուականի օրէնքը, որով Ֆրանսան ճանաչում էր Հայոց ցեղասպանութիւնը, կիսատ էր, եւ ընդունուած օրինագիծը պէտք է լրացնէր այն: Ֆրանսան շահեց սկզբունքային խնդիրների իմաստով, իսկ Թուրքիայի սպառնալիքները, ջղաձգութիւնը պարզ է` իրենք ամէն բան անում եւ խօսում են: Ընդ որում` հարցի քննարկումից 2 օր առաջ` շաբաթ օրը, Եւրոպայի տարբեր քաղաքներից շուրջ 500 փոխադրակառքերով թուրքերը հաւաքուել էին Փարիզում, իսկ հարցի քննարկման օրը, որ աշխատանքային օր էր, ծերակոյտի բակում հաւաքուել էին ընդամէնը 200 թուրք, այսինքն` դա ցոյց էր տալիս, թէ Ֆրանսայում թուրքական համայնքն ինչքանով է կիսում պետութեան տեսակէտը: Կարծում եմ` Թուրքիայի ջղագարութիւնը պայմանաւորուած է 2 գլխաւոր հանգամանքով` առաջին, որ դա ի վերջոյ Ֆրանսան է, որը նման օրէնք ամրագրելու դէպքում օրինակ կը ծառայի Եւրոպական Միութեան անդամ երկրներին, եւ պէտք է տեսնեն, որ Ֆրանսայի պէս պետութիւնը, որ լաւ յարաբերութիւններ ունի Թուրքիայի հետ, նման քայլ է ձեռնարկում: Ֆրանսայի ծերակոյտի կողմից ընդունուած այս օրինագիծն հիմնուած է Եւրոպական Միութեան շրջանակային 2008 թուականի նոյեմբերի որոշման վրայ, ըստ որի` Եւրոպական Միութեան անդամ բոլոր պետութիւնները պարտաւոր են ցեղապաշտութեան եւ այլատեացութեան դէմ պայքարի շրջանակներում քրէականացնել ընդհանրապէս ցեղասպանութիւնների, մարդկութեան դէմ ոճիրների, պատերազմների ժխտումը: Իսկ Թուրքիայի ջղագարութեան երկրորդ պատճառն այն է, որ նման քայլերն սկսել են դրական արձագանգ ունենալ Թուրքիայի ներսում: 2006 թուականին նման օրինագիծ ներկայացուած էր, որին դէմ էին արտայայտուել մի խումբ մտաւորականներ, այդ թւում` Հրանդ Տինքը: Վերջինս այսօր չկայ, Ռակըփ Զարաքօլուն բանտում է, իսկ մնացեալ 5-ից երկուսն առանձին-առանձին հանդէս եկան յայտարարութիւններով` ասելով, որ նման օրէնքներ, որոշումներ կարեւոր են, որպէսզի թուրքերը դէմ առ դէմ նստեն իրենց պատմութեան հետ, այլապէս, ըստ նրանց, իրենց պետութիւնը այդ ուղղութեամբ աշխատանքներ չի կատարելու»:

Հարցազրոյցը ամբողջութեամբ կու տանք հետագային: