Քեսապցիի Հարազատութեամբ Ապրած Գօգօ Քիլաղպեանի Յիշատակին

Իր ծննդավայրին մարդկայնական յատկութիւնները իւրացուցած հայորդին էր ան:

Գիւղացիի պարզութեամբ ապրող ու շնչող Գօգոն եզակի անձ մըն էր զինք ճանչցող շրջապատին համար:

Հայ ժողովուրդի վիճակուած յետեղեռնեան տառապանքներուն ծնունդն էր, բազմանդամ ընտանիքի մը անդրանիկ զաւակը, որուն կեանքը ձեւով մը հայոց վերապրումի ամբողջ դառնութիւնը կը յիշեցնէր:

Բնականաբար, Գօգոյի մանկութիւնն ու պատանութիւնը տարբեր չէին կրնար ըլլալ իր շրջապատէն, ուր իրեն սերնդակից համագիւղացի հայորդիներու նման կը լծուէր կեանքի դժուարութիւնները յաղթահարելու սրբազան գործին, անհատական ճակատագիրի տնօրինման եւ բարեկեցիկ կեանքի մը նուիրագործումին:

Իրօք, հակառակ կեանքի պարտադրած ճնշիչ պայմաններուն,  ան կը տեղափոխուէր Լիբանան` նետուելով կեանքի ասպարէզ, կը հաստատէր իր ատամնաշարի արհեստանոցը: Հոս սկիզբ կ՛առնէր իր կեանքի նորովի ընթացքը` շրջապատուած իր ընտանիքին անդամներուն ջերմութեամբ, հարազատ եղբայրներու եւ քոյրերու անմիջական գուրգուրանքին, աջակցութեան եւ հովանիին ներքեւ:

Տարիներու թաւալքին հետ աւելի եւս պիտի շեշտուէին Գօգօ Քիլաղպեանի մարդկային բարեմասնութիւնները, նահապետական կեանք վարելու անոր խառնուածքն ու կենսաձեւը, որով ան պիտի զատորոշուէր իր շրջապատէն:

Արդարեւ, բազմանդամ ընտանիքի անդամ Գօգոյի համար իր անմիջական հարազատներուն հետ ըլլալու եւ ապրելու նախանձախնդրութիւնը պաշտամունքի համազօր էր, անով  պայմանաւորած էին իր կեանքի ուրախութիւնն ու յաջողութիւնները, ընտանեկան յարկի ամրապնդումն ու ազգային արժէքներու պահպանումը:

Զինք ճանչցողները կը վկայեն, թէ Գօգոյի մարդասէրի եւ ծառայասէրի յատկութիւնները զիրար ամբողջացնող արժանիքներ էին: Անոր մատուցած օժանդակութիւնները անխտիր բոլորին`  լաւագոյն ապացոյցն էին բարեպաշտ իր կերպարին, որով չէր պարծենար, այլեւ առանձնապէս կ՛ապրէր ներքին հրճուանքը` ի տես դիմացինի ուրախութեան:

Կեանքի յաջողութիւնները չէին շլացուցած զինք երբեք: Ան մնացած էր գիւղացիական իր կազմաւորումին հաւատաւորը, տարուիշ տղան,  կենսուրախ հայրը, հոգատար եղբայրը, բոլորին հիւրասէր բարեկամը ու մանաւանդ` իր հայկականութեամբ շէնշող զրուցակիցը:

Հակառակ իր ասպարէզին մէջ ունեցած վաստակին, ձեռք ձգած  փորձառութեան եւ բազմախաւ ծանօթութիւններուն, ինքզինք չէր կաշկանդած, այլ մնացած էր կշռադատ այն անձնաւորութիւնը, որ չէր վարաներ յայտնելու իր տեսակէտներն ու համոզումները տարբեր նիւթերու շուրջ:

Բարեկամական միջավայրի թէ ընկերական մթնոլորտի մէջ սերտ խօսակից էր ան: Դաշնակցական իր պատկանելիութեամբ հպարտ` կը պատմէր Ռուբէն փաշայի այցելութիւնը Քեսապ ու անոր հանդիպումը համագիւղացիներու հետ:

Գօգոյի համար վերանկախ հայրենիքի ու Արցախի  հզօրացումը ազգային ամէնէն նուիրական գործերն էին, խոր ապրումներով եւ  յորդուն զգացումներով կ՛արձագանգէր ազգային կեանքի ամէն յառաջդիմութեան, բայց նաեւ իր շեշտակի եւ սուր մտածումները կը յայտնէր ծուռ եւ պատեհապաշտ երեւոյթներու նկատմամբ:

Անզիջող էր իր մօտեցումներուն մէջ` ի տես ազգային, հոգեւոր եւ կուսակցական տեղատուութիւններու եւ բացթողումներու, եւ ջերմ պաշտպանը` հայաբոյր եւ հոգեպարար ամէն աշխատանքի:

Քառասուն օրեր առաջ Գօգօ Քիլաղպեան հրաժեշտ կու տար կեանքին, իր ետին ձգելով բարի յիշատակներու հոյլ մը, իսկ  զինք ճանչցող  շրջապատը կը կորսնցնէր հեզահամբոյր եւ ազնիւ անհատկանութեամբ յատկանշուող քեսապցի հարազատի, ընկերոջ ու բարեկամի ներկայութիւնը:

Խունկ ու մոմ անթառամ յիշատակիդ:

ՀԱՄԲԻԿ ՊԻԼԱԼԵԱՆ

Share this Article
CATEGORIES