Անթուան Գազեզեանի Մահուան Քառասունքին Առիթով

Քառասուն օր առաջ մեզմէ առյաւէտ բաժնուեցաւ Հայ կաթողիկէ բարեսիրականի փոխատենապետ ՀԿՄ-ական, ՀՄԸՄ-ական, Ս. Փրկիչ եկեղեցւոյ երգչախումբի բազում տարիներու անդամ եւ Մարաշի հայրենակցական միութեան ընկերային յանձնախումբի բազմավաստակ ատենապետ Անթուան Գազեզեան, որ 1968-էն ի վեր ստանձնած է վարչական պատասխանատուութիւն եւ բարձր պահած է բոլոր միութիւններուն վարկը:

Հանգուցեալ եղբ. Անթուան ծնած է Պէյրութ` 1943-ին: Նախակրթութիւնը ստացած է Ս. Գրիգոր Լուսաւորիչ ճեմարանին մէջ, ուսումը շարունակած է Վենետիկի Ս. Ղազար վանքին մէջ, ապա հետեւած է դասընթացքներու եւ վկայուած իբրեւ մասնագէտ «տելեկէ մետիքալ»:

Պատանի Անթուան կանուխ տարիքին անդամակցելով ՀՄԸՄ-ի մեծ ընտանիքին ցուցաբերած է նուիրումի օրինակելի ոգի մը` նախ յանձնախմբային աշխատանքի ծիրին մէջ, ապա իր ամբողջական մասնակցութիւնը բերելով վարչական կազմին, ինչպէս նաեւ նուիրումի այս ոգին ցուցաբերած է իր անդամակցած բոլոր միութիւններուն մէջ:

Լիբանանահայ ազգային կեանքին մէջ եղբ. Անթուանի ծառայութիւնը կ՛ըլլայ արդիւնաւէտ բոլոր միութիւններուն մէջ. մասնաւորաբար Հայ կաթողիկէ բարեսիրականի ու հայրենակցական միութեան համակարգին մէջ իր ջանասիրութեամբ եւ հայրենակցական շրջագիծէն դէպի ազգային կեանք օգնութեան փութալու մղումը ակներեւ է:

Չենք կրնար աննկատ անցնիլ բոլոր միութիւններուն մէջ եղբ. Անթուանի վաստակէն. իր պերճախօսութեամբ եւ կատարեալ ժողովականի հանգամանքով, ան մեծ ատակութեամբ վարած է միութեան գործերը` իբրեւ խոհուն վարչական:

Իր ազգային ծառայութիւնն ու նուիրումը կ՛արժանանան իր մեծաւորներուն եւ բոլոր վարչականներուն գնահատանքի:

Եղբ. Անթուան կազմած էր ընտանիք եւ հայր էր երեք զաւակներու, ինչպէս նաեւ թոռներու:

Այսօր թէեւ կը սգանք անոր անակնկալ կորուստը, սակայն հպարտութեամբ կը խոնարհինք անոր խնկելի յիշատակին առջեւ եւ բարձր կը գնահատենք անոր բազում ծառայութիւնները, զորս ան մատուցեց անշահախնդրօրէն, յաճախ մոռցաւ իր հանգիստը, եւ լծուեցաւ յոգնատանջ աշխատանքի, որովհետեւ կենսական հարց մը կը սպասէր իր լուծման:

Այսօր քիչ մը ամէն տեղ մեր նայուածքները կը դարձնենք մեր շուրջ` փնտռելու եւ գտնելու համար անձնդիր եւ նուիրեալ հայորդիներ, որպէսզի պատասխանատուութիւն ստանձնեն մեր ազգային եւ եկեղեցական մարմիններուն մէջ` յանուն հայապահպանման եւ հայուն գոյատեւման:

Հանգուցեալին գլխաւոր բաղձանքը եւ տեսլականն էր հայկական միասնական դիմագիծի պահպանումը:

Ահա թէ ինչու այսօր կ՛ափսոսանք մեզմէ յաւէտ բաժանումը նման տիպար միութենականի մը, անխոնջ վարչականի մը եւ համակ նուիրում դարձած ընկերային յանձնախումբի ատենապետի մը:

Թող ամենաբարին Աստուած հատուցէ զինք, արժանացնէ իր արքայութեան, ինչպէս նաեւ մխիթարէ իր հարազատները:

Վարձքդ կատար սիրելի եղբ. Անթուան,

Յիշատակդ վառ մնայ յաւէտ:

ՍԳԱԿԻՐ ՄԸ

Share this Article
CATEGORIES