50 Տարի Առաջ (15 Դեկտեմբեր 1962)

Շիրվանզադէն
Ամմանի
Բեմին Վրայ

(ՍեփԹղթակցութիւն «Ազդակ»-ի)

Քանի մը ամիսէ ի վեր հայ կաթոլիկ համայնքը «Ադամեան»  թատերախումբը կազմած ըլլալով, տենդագին աշխատանքի մէջ էր Շիրվանզադէի «Նամուսը» ներկայացնելու համար: Այս երկը հեղինակին ամէնէն ծանր գործերէն մին ըլլալով` բոլոր գիտցողները յաջողութեան մասին սկեպտիկ էին: Բայց թատրոնի եւ գեղարուեստի ծարաւի երիտասարդները առանց ազդուելու եւ յուսահատելու յառաջ տարին իրենց ճիգերը եւ կիրակի 2 դեկտեմբերին, «Ռեմպօ» շարժապատկերի սրահին մէջ քաջալերիչ թիւով հասարակութեան մը առջեւ ներկայացան: Ա. կարգի վրայ էր Սայիտ Փաշա Միւֆթի  ընտանիքի անդամներով: Անուանական չէր փաշային հովանաւորութիւնը, ուզած էր քաջալերանքը մինչեւ զոհողութիւն տանիլ, որովհետեւ հայերէն չգիտնալով, հայ ներկայացման մը ժամերով ներկայ ըլլալ, ապացոյց իր խոր համակրանքին դէպի հայ հասարակութիւնը:

Դժուարութիւնները շատ էին եւ անյաղթելի` նուազ զօրեղ կամքի մը առջեւ, բայց կազմակերպողները գիտցան յաղթել եւ պատուաւոր կերպով դուրս գալ: Առաջին դժուարութիւնը այսքան բազմաթիւ դերակատարներ գտնելն էր, այն ալ` օրիորդներ կամ կիներ:

Արաբական երկիրներու բոլոր բեմերը շարժապատկերի համար եղած են, թատրոնը երբեք նկատի առնուած չէ. ներկայիս պաստառներուն ծաւալը ընդարձակուած ըլլալով` հաստատուն կերպով բոլոր բեմը կը գրաւեն վարագոյրին անմիջապէս ետին: «Ռեմպօ»-ի բեմը թատրոնի յարմարցնելու համար անհրաժեշտ եղած է նոր բեմ կառուցել շարժապատկերի պաստառին  առջեւ: Ծախս, յարմարութեանց պակաս, ժամանակի կարիք եկած են աւելցնել դժուարութիւններու շարքը: Բնական է կազմակերպողները ստիպուեցան  շարժապատկերի սրահը օրուան մը համար վարձել` փոխանակ մէկ ներկայացումի համար վարձելու եւ հեւ ի հեւ աշխատիլ 12 ժամ` բեմին շինութիւնը աւարտելու համար:

22 դերակատարներէն 14-ը առաջին անգամ ըլլալով հանրութեան կը ներկայանան: Հարսանիքի տեսանիքի մէջ պարեր կան, Երուսաղէմի ՀՄԸՄ-ի պարի խումբը հրաւիրուած էր. բայց ըլլայ բեմը, ըլլայ նուագողները առաջին անգամ կը տեսնէին. միասին գոնէ մէկ անգամ փորձ մը կատարելու կարելիութիւն չէին ունեցած:

Հակառակ այս բոլորին, ընդհանուր առմամբ, խաղարկութիւնը յաջող էր: Եթէ հարսանիքին տեսարանը իր երկարութեամբ քիչ մը ճապաղեցաւ, անբնական լռութիւններ եկան ընդմիջել խաղարկութիւնը, այդ վերագրելի է փորձի պակասին, բեմին պզտիկութեան, որմէ մեծապէս տառապեցաւ ՀՄԸՄ-ի պարի խումբը եւ չկրցաւ տալ այն, ինչ որ կար իր կարելիութեան սահմանին մէջ:

Նուագը ապահոված էին Տայեան եղբայրները, որոնք յայտնի է, որ ձիրք ունին երաժշտութեան եւ լաւ ալ մշակած են զայն, բայց կը պակսի իրենց «հայ» երաժշտութիւնը:

Յայտնի է, որ բեմին ետեւ բեմավար չկար- խօսակցութիւններուն եւ գործողութիւններուն թափը ստէպ կը պակսէր: Զգեստաւորումը եւ ծպտումը շատ յաջող էր, առոգանութիւնը` նոյնպէս հասկանալի: Տեսանելի էր տարուան աշխատանքը եւ շնորհաւորելի:

Ամէն գնահատանքի արժանի էին իրենց խաղարկութեան մէջ Յակոբ Փելթեքեան, Հայկազուն Պարսումեան, Արիս Մելիքեան եւ Զոհրապ Գահվէճեան: Իսկ օրիորդներուն մէջ, Մեծյակոբեան քոյրերը, Անուշ Տայեան: Թող դերերուն մէջ մաս ունեցողները ներեն, որ բոլորին անունները մի առ մի չյիշատակեմ, ըսեմ,- որ գրեթէ բոլորն ալ ձիրք ունէին եւ աշխատանքով այդ շնորհքը արժէքաւորած էին, անհատապէս բոլոր դերասանները իրենց ճշմարիտ դերին մէջ էին եւ իրենց տրուած պարտականութիւնը լի ու լի կատարեցին: Կը մաղթենք, որ բոլորն ալ մնան պատնէշին վրայ եւ տարիներէ ի վեր Ամմանի հայ բնակչութիւնը կրկին արծարծուած տեսնէ հայ մշակոյթի ջահը:

Շնորհաւորութիւն «Ադամեան»-ի տղոց:

ԹՂԹԱԿԻՑ

 

Share this Article
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )