Նամակ 329

Ա. ՅԱՐՈՒԹԻՒՆԵԱՆ

Անոնք, որոնք կարդացին թիւ 328 նամակս, ուր հայրենասիրութեան մասին խօսած էինք, պիտի նշմարեն, թէ` այն օրերուն ինչպիսի հասկացողութիւն մը կար հայրենասիրութեան մասին: Այսօր հայրենասիրութիւնը միայն դրամ տալու մէջ կը կայանայ, ինչ որ երբեք ալ «առողջապահական» չէ:

Ոսկրաբեկումի մը պատճառով մօտ երկու ամիս վայելեցինք տան հանգիստը եւ առիթէն օգտուելով` դասաւորեցի կարգ մը թուղթեր: Զարմանալիօրէն իմ անցեալի «հայրենասիրական» մէկ գործս յայտնաբերեցի. թուականը` 28/11/1994, եւ ցուցակէն յայտնի կ՛ըլլայ, որ այնթապցի մեր հայրենակից եւ հայրենաբնակ Վահագն Տեմիրճեանին ղրկած են 1006 կտոր գիշերանոց, 912 կտոր մանուկի գոգնոց, 72 կտոր խաղալիք, 18 կտոր քրեմ եւ մեր հայրենակցականին օրացոյցներէն: Նամակ մըն ալ գրած եմ 1/12/94 թուակիր (քիչ անդին)` յանձնարարելով, որ պէտք եղած տեղերը բաժնեն:

Այդ նամակին վերջաւորութեան ասեղներու հարց մը կայ. հոս` քիչ մը պատմութիւն: Ինչպէս գիտէք, սփիւռքի համայն այնթապցիութիւնը 1970-ական թուականներուն ձեռնարկեց հանգանակութեան մը, եւ Նոր Այնթապ գիւղը օժտուեցաւ ժանեակի առաջնակարգ գործարանով մը: Անկախութեան օրերուն այս հոյակապ գործարանը (երկրորդը Խորհրդային  Միութեան մէջ) սեփականաշնորհուեցաւ` շատ անշնորհք որոշումով մը: Արդեօք կարելի՞ է դատի տալ այսօր այդ անշնորհք աւազակները: Այդ բացառիկ գործարանը այսօր գոյութիւն չունի…

Տարիներ ետք կարիքը զգացուեցաւ մանկական գուլպաներու գործարանի մը, եւ մեր աննման հայրենակիցը` Գէորգ Պագըրճեան, ինծի զանգեց` աւետելով, որ արդէն հինգ մեքենայ ապահոված է  կարգ մը բարերարներու կողմէ, եւ շուտով պիտի առաքուին Նոր Այնթապ, 125 հազար տոլար արժէքով:

Մեր այցելութիւններուն մէկուն ընթացքին մեզմէ խնդրեցին, որ գուլպայի մեքենաներուն ասեղներէն հայթայթէինք: Իրենցմէ այդ ասեղներուն նմուշներէն խնդրեցինք: Հոգ չէ, թէ` կոտրուած, որ Պելճիքայէն ապսպրենք: Տեղւոյն վրայ կարելի չեղաւ ստանալ, խոստանալով պանդոկ ղրկել: Տակաւին պիտի ղրկեն…

Չեմ գիտեր, թէ ինչո՛ւ նման կարծիք մը յայտնած եմ օրուան տնօրէնին մասին: Բայց կ՛երեւի, թէ արժանի էր. փաստ` ասեղներու մասին իր անհոգութիւնը: Ցաւ ի սիրտ, այսօր ալ նման տնօրէններ կան:

Այս հինգ գուլպայի մեքենաներն ալ արժանացան ժանեակի հսկայ մեքենաներուն ճակատագրին…

Աստուած թողութիւն շնորհեսցէ:

                           ***

Արօտավայրի մը մէջ երկու կովեր իրարու կը հանդիպին:

– Գիտե՞ս որ,- կը յարէ մէկը,- վերջին ամսուան ընթացքին իմ արտադրողականութիւնս աճած է օրական եօթը լիթրով:

– Զարմանալի է,- կ՛ըսէ միւսը,- բայց ինչպէ՞ս կ՛ընես:

– Ես չեմ ըներ, այլ տէրս կ՛ընէ:

Սփիւռքեան բոլոր կովեր, միացէք…

  ***

Վահագն Տեմիրճեան, Երեւան, Հայաստան

Սիրելի՛ հայրենակից,

Յուսամ ամէն ինչ կարգին է, ինչպէս խօսած էինք: Ձեզի ուղարկեցի 11 քարթոն մանուկներու գիշերանոց, 1006 կտոր, որոնց մէջ կան 20 հատ կանացի գիշերանոց, թիւ 2 քարթոնին մէջ: Կան նաեւ 312 հատ մանուկներու գոգնոցներ (bavette):

Թիւ 9-ի մէջ դրի 18 կտոր ձեռքի քրեմ, զոր կրնաք կա՛մ ծախել` հասոյթը հայրենակցականին, եւ կամ ալ ձեր յարմար տեսածը ընել:

Իսկ 72 կտոր խաղալիքները եթէ կարելիութիւն կայ, կը յանձնէք առաջնորդարանի բարեգործականին, Պ. Ծուլիկեանին, որ մեր ՀԲԸՄ-ի որդեգրուած որբերուն բաժնէ:

Տակաւին կը սպասենք ասեղներու նմուշներուն, զորս խոստացած էր Նոր Այնթապի գործարանին տնօրէնը, որ շատ ալ յարմար չտեսայ այդ գործին:

Այս 11 քարթոնները արդէն հասած ըլլալու են երէկ` 30/11/94-ին:

Կը սպասենք ձեր նոր եւ լաւ լուրերուն:

Ողջոյններով`
Ա. ՅԱՐՈՒԹԻՒՆԵԱՆ